закурганьваць

гэта

— хаваць каго-небудзь у кургане

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў закурганьваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	закурга́ньваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я закурга́ньваю мы закурга́ньваем ты закурга́ньваеш вы закурга́ньваеце ён, яна, яно закурга́ньвае яны закурга́ньваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. закурга́ньвала м. закурга́ньваў н. закурга́ньвала мн. закурга́ньвалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты закурга́ньвай вы закурга́ньвайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	закурга́ньваючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

увабра́ць — з'есці ўсё без разбору, без астатку

Варэнікаў украінскіх з вішнямі я зараз бы цэлае вядро ўвабраў... (Даніленка)

відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора

не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць