зарудзянець

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў зарудзянець
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	зарудзяне́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я зарудзяне́ю мы зарудзяне́ем ты зарудзяне́еш вы зарудзяне́еце ён, яна, яно зарудзяне́е яны зарудзяне́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. зарудзяне́ла м. зарудзяне́ў н. зарудзяне́ла мн. зарудзяне́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты зарудзяне́й вы зарудзяне́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	зарудзяне́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Жураўлі прыляцелі, дзеўкі ашалелі.

зноў прыйшла вясна, а з ёю — і каханне
(сустракалі, гукалі вясну і ўсё такое...)

— Ты ўпэўнены, што перапісваешся толькі са мной?
— Упэўнены. Чаму ты запытваеш?
— Таму што і Вальжына, і Гануля — гэта я.
— Вось бачыш, толькі з табой.

zarudzianieć — беларуская лацінка

Слова зарудзянець (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: