зарымсціць

гэта

— задрыжэць, затрымцець; адчуць неадольнае жаданне зрабіць што-небудзь (безас.)

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў зарымсціць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	зары́мсціць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я зары́мшчу мы зары́мсцім ты зары́мсціш вы зары́мсціце ён, яна, яно зары́мсціць яны зары́мсцяць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. зары́мсціла м. зары́мсціў н. зары́мсціла мн. зары́мсцілі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты зары́мсці, зары́мсць вы зары́мсціце, зары́мсцьце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	зары́мсціўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

му́сібыць — відаць (пабочнае слова)

Мусібыць, Старнік не зможа існаваць, бо данатаў кот наплакаў.

відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора

не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць