гарненне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова гарненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	гарне́нне мн. гарне́нні
Родны каго? чаго?	гарне́ння мн. гарне́нняў
Давальны каму? чаму?	гарне́нню мн. гарне́нням
Вінавальны каго? што?	гарне́нне мн. гарне́нні
Творны кім? чым?	гарне́ннем мн. гарне́ннямі
Месны у кім? у чым?	гарне́нні мн. гарне́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Уся моладзь ходзіць у кароткіх штанах.
Слоўнік: штаны кароткія ў каго — не дарос хто-н. для выканання якой-н. справы.

Дык што ж гэта выходзіць, пакаленне не для выканання спраў?

harniennie — беларуская лацінка

Слова гарненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: