заўпадаць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў заўпадаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	заўпада́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я заўпада́ю мы заўпада́ем ты заўпада́еш вы заўпада́еце ён, яна, яно заўпада́е яны заўпада́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. заўпада́ла м. заўпада́ў н. заўпада́ла мн. заўпада́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты заўпада́й вы заўпада́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	заўпада́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Чужы дрын вялікі, а свайго не відаць.

калі нейкай прыказкі няма, то яе варта прыдумаць

zaŭpadać — беларуская лацінка

Слова заўпадаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: