Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 зачапіць, -чаплю, -чэпіш, -чэпіць; закончанае трыванне, каго-што.
  1. Захапіць, падчапіць (кручком, пятлёй і пад.). Зачапіць вядро на крук. Зачапіць бервяно бусаком. ▪ [Алеся] зачапіла хусткай чамадан, ускінула на плечы і рашуча перайшла чыгунку. ← Іван Шамякін. // Рухаючыся, выпадкова закрануць што-н., дакрануцца да каго-н. На тратуарах было цесна, я баяўся, каб знячэўку каго не зачапіць, і стараўся ісці асцярожна. ← Янка Скрыган. Рамізнік зачапіў воссю за вугал — пасыпалася парахня. ← Павел Ткачоў.
  2. пераноснае значэнне Зрабіць шкоду каму-, чаму-н., папсаваць. Зачапіў смерч край хлява, разбурыў, расшматаў. ← Алесь Асіпенка. — Дзеда ж тады ніводная пчала не ўкусіла, можа і мяне не зачэпяць. ← Алесь Якімовіч. // Усхваляваць, абудзіць якое-н. пачуццё. [Ганна:] Зачапіла твая Люда яго маладое сэрца, — месца хлопец не знаходзіць сабе. ← Кастусь Губарэвіч. // размоўнае слова Зняважыць чые-н. пачуцці, інтарэсы. Зачапіць самалюбства. Зачапіць гонар. / у безасабовая форма ужыв. Зачапіла Габруся. Балючае месца павярэдзілі. Ды смехам яшчэ. ← Хвядос Шынклер.
  3. Пачаць гаворку, размову з кім-н., сказаць каму-н. што-н. Жанчыны, як знарок, не абганялі.. [Аксінню], доўга ішлі побач, пакуль хтосьці з іх не азваўся, не зачапіў яе. ← Мікола Ракітны. Жанчынам трэба было за што зачапіць язык. ← Іван Пташнікаў. // пераноснае значэнне Закрануць у размове, гутарцы якое-н. пытанне, тэму. За сталом ішла размова. Пра навуку, атам, космас, і зусім не выпадкова зачапілі бога ўскосна. ← Ніл Гілевіч.
  •••
  Зачапіць за жывое — усхваляваць; закрануць самалюбства.
  Няма за што рук (рукі) зачапіць — тое, што і няма за што рук (рукі) зацяць (гл. зацяць).