збабоўчыць

гэта

— выцяць, ударыць каго-небудзь

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў збабоўчыць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	збабо́ўчыць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я збабо́ўчу мы збабо́ўчым ты збабо́ўчыш вы збабо́ўчыце ён, яна, яно збабо́ўчыць яны збабо́ўчаць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. збабо́ўчыла м. збабо́ўчыў н. збабо́ўчыла мн. збабо́ўчылі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты збабо́ўчы вы збабо́ўчыце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	збабо́ўчыўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Як дбаеш, так і маеш.
Дзе пасееш густа, там не будзе пуста.

Раптам ты ператвараешся ў чалавека, які нікога не папракае, пазбягае пустых размоў, спакойна глядзіць на людзей, што робяцца чужымі, і добра разумее: усё да лепшага.

zbaboŭčyć — беларуская лацінка

Слова збабоўчыць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: