зблукаць

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў зблукаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	зблука́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я зблука́ю мы зблука́ем ты зблука́еш вы зблука́еце ён, яна, яно зблука́е яны зблука́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. зблука́ла м. зблука́ў н. зблука́ла мн. зблука́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты зблука́й вы зблука́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	зблука́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мухі дохнуць — пра каго-н. вельмі сумнага, нуднага або што-н. вельмі сумнае, нуднае

Сярод першых пятнаццаці рымскіх імператараў адзін толькі Клаўдзій не меў любоўных сувязей з мужчынамі. Гэта лічылася незвычайнымі паводзінамі і высмейвалася паэтамі і пісьменнікамі, якія казалі: кахаючы толькі жанчын, Клаўдзій сам стаў жанчынападобным.

БУДЗЬ ЯК ІМПЕРАТАР

zblukać — беларуская лацінка

Слова зблукаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: