звабліваць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў звабліваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	зва́бліваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я зва́бліваю мы зва́бліваем ты зва́бліваеш вы зва́бліваеце ён, яна, яно зва́блівае яны зва́бліваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. зва́блівала м. зва́бліваў н. зва́блівала мн. зва́блівалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты зва́блівай вы зва́блівайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	зва́бліваючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Бойся быка спераду, каня — ззаду, а дурня — з усіх чатырох бакоў.

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

zvablivać — беларуская лацінка

Слова звабліваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: