зважвацца

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
зваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў зважвацца
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	зва́жвацца
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я зва́жваюся мы зва́жваемся ты зва́жваешся вы зва́жваецеся ён, яна, яно зва́жваецца яны зва́жваюцца
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. зва́жвалася м. зва́жваўся н. зва́жвалася мн. зва́жваліся
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты зва́жвайся вы зва́жвайцеся
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	зва́жваючыся

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

на вуснах мёд, а ў (на) сэрцы лёд у каго — хто-н. знешне ветлівы, далікатны, а спадцішка прычыняе шкоду, непрыемнасці

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

zvažvacca — беларуская лацінка

Слова зважвацца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: