Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 звісаць, -аю, -аеш, -ае; незакончанае трыванне
  1. Учапіўшыся за што-н. рукамі, нагамі і пад., вісець у паветры (пра чалавека, жывёл, насякомых). Звісаць з турніка на выцягнутых руках. ▪ Намалёваны [малпы] так, быццам яны звісаюць, пачапіўшыся хвастом за галінку дрэва. ← Іван Грамовіч. Звісаюць пад кожнаю кветкай На лапках касматых чмялі. ← Міхась Калачынскі. // Спускацца ўніз, вісець, трымаючыся на чым-н. адным канцом або канцамі (аб прадметах). Лямпа нізка звісала на дроце — старая, закураная гаспабарова лямпа, да таго яшчэ спавітая тытунёвым дымам. ← Піліп Пестрак. З плота па тоўстых, як канат, сцёблах звісалі жоўтыя гарбузы. ← Уладзімір Аляхновіч. // Быць апушчаныя ўніз (пра канечнасці, галаву і пад.). Маленькая загарэлая рука Андрэйкі амаль да локця звісае з ложка. ← Павел Кавалёў. Шчаня нічым не нагадвала аўчарку: ні вушамі, што звісалі ўніз, ні танюсенькім хвосцікам. ← Георгій Шыловіч. // Абвісаць, не аблягаючы плячэй, стану (пра вельмі шырокую вопратку). Адзенне звісала з.. [Чыжыка], відаць былі голыя рубцаватыя лапаткі. ← Мікола Лупсякоў. // Спадаць уніз пасмамі, косамі і пад. (пра доўгую поўсць, валасы). І мядзведзі цяпер выглядалі неяк сіратліва. Поўсць на іх звісала бруднымі касмылямі, бакі пазападалі. ← Міхась Даніленка. На Максімаў лоб звісалі пасмачкі белых кучаравых валасоў. ← Алесь Асіпенка.
  2. Нахіляцца, перагінаючыся цераз што-н. (пра людзей). Маці звісае над калыскай. Дзеці звісаюць з поручняў галовамі ўніз. ▪ [Крамарэвіч] ціха гаварыў з Колем, які трымаўся за яго шыю і звісаў тварам з пляча. ← Кузьма Чорны. // Згінаючыся, нахіляцца ўніз; павісаць (пра вецце, галіны і пад.). Гнуткія галіны, што звісалі ледзь не да самай зямлі, пры лёгкім ветрыку ціха шумелі. ← Міхась Даніленка. Саломку выгнуўшы дугою, Звісае колас над зямлёю. ← Якуб Колас.
  3. (1 і 2 асоба дзеяслова не ўжыв.). Быць размешчаным, навісаць над кім-, чым-н. Пасівелыя яліны, гнілое карэнне ды вялізныя камяні звісалі над чорным бяздоннем. ← Алесь Шашкоў. Нізка звісала свінцовае неба. ← Мікола Ракітны.
  4. (1 і 2 асоба дзеяслова не ўжыв.). Трымацца ў паветры нерухліва або расплываючыся, ахінаючы што-н. Над возерам слаўся туман. Доўгія пасмы яго кудзеляй звісалі над вадой. ← Іван Сіняўскі.
  5. пераноснае значэнне Узнікаць, пагражаючы каму-н. (пра небяспеку, бяду і пад.). Чуе Цімох — і над ім Звісае няўхільная кара. ← Якуб Колас.