Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 звярнуць, звярну, звернеш, зверне; закончанае трыванне, каго-што і без дапаўнення
  1. без дапаўнення Сысці або з'ехаць з дарогі, мяняючы напрамак руху. Валодзя пайшоў налева, Сяргей — прама, а Міша звярнуў направа. ← Яўген Курто. Каб не ісці вуліцай, дзе — яна ведала — яе будуць сустракаць і распытваць, Таццяна звярнула са шляху на сцежку і пайшла гародамі. ← Іван Шамякін. // Змяніць напрамак (пра дарогу, сцежку і пад.). А грэбля крывая, Як той паясок, То зверне направа, То зверне набок. ← Змітрок Бядуля. // Перайшоўшы якую-н. мяжу, павярнуць на другую пару сутак (пра нябесныя свяцілы). На чыстым небе сонца даўно звярнула з паўдня. ← Антон Алешка.
  2. каго-што. Накіраваць у які-н. бок ад дарогі (каня, машыну і пад.). Звярнуць машыну з дарогі. ▪ Звярнуў [мужык] каня ў лес, прывязаў да дрэва. ← Алесь Якімовіч. / у пераноснае значэнне ужыв. І ніхто цябе не зверне Са шляхоў прасторных. ← Янка Купала.
  3. размоўнае слова Варочаючы, зрушыць з месца або скінуць што-н. цяжкае. Звярнуць камень з дарогі. Звярнуць воз пяску. // Ударам, штуршком збіць набок, паваліць. Машына звярнула слуп.
  4. пераноснае значэнне Перавесці гаворку, думкі і пад. на іншы прадмет, тэму. Сэрца з сэрцам гаварыла Цеплынёю шчырых слоў, Пачалі пра лён гаворку, А звярнулі на любоў. ← Адам Русак. І ў вагоне ўжо зноў гутарку звярнулі на коласаўскіх Сцёпку і Алёнку. ← Алена Васілевіч.
  5. размоўнае слова Пералажыць, зваліць (віну, правіннасць і пад.) на другога. Я расказаў Беразняку ўсё па парадку: як Усцім прывёз у млын субар, як яны з Леўкам укралі два мяхі і ўсё звярнулі на бацьку. ← Раман Сабаленка.
  6. Аддаць назад, вярнуць што-н. узятае. Тут жа ляжыць і адозва акупацыйнай польскай улады да абшарнікаў, каб яны варочаліся і займалі свае «законныя» маёнткі і сядзібы, а сяляне каб звярнулі ім розны набытак, забраны імі ў часе рэвалюцыі і ўлады Саветаў. ← Якуб Колас.
  7. размоўнае слова Схіліць, павярнуць набок, убок. Звярнуць галаву набок. / у безасабовая форма ужыв. — Табе ж цяжка рукі завярнуць, каб табе.. яндоўку тваю на патыліцу звярнула. ← Кандрат Крапіва.
  8. размоўнае слова Неакуратна скідаць, зваліць у адно месца многія прадметы. Звярнуць дровы ў кучу.
  •••
  Звярнуць горы — выканаць вялікую, цяжкую работу.
  Звярнуць на сябе ўвагу — вызначыцца чым-н., зацікавіць сабой.
  Звярнуць увагу каго на каго-што — паказаць каму-н. на каго-, што-н., прымусіць заўважыць.
  Звярнуць увагу на каго-што — заўважыць каго-, што-н., зацікавіцца кім-, чым-н., улічыць што-н.