Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 згарэць, -ру, -рыш, -рыць; закончанае трыванне
  1. Знішчыцца агнём. У шалёнай злосці афіцэр загадаў падпаліць гумно. Яно згарэла, як свечка, сярод белага дня. ← Раман Сабаленка. — Пажар здарыўся, згарэла ўсё. ← Кузьма Чорны. // Зрасходавацца для ацяплення, асвятлення. Дроў згарэла многа, а печ не нагрэлася. За вечар у лямпе ўся газа згарэла.
  2. размоўнае слова Страціць маёмасць у выніку пажару; аказацца ў становішчы пагарэльца. Ад маланкі згарэў не адзін гаспадар.
  3. Сапсавацца, стаць непрыгодным у выніку моцнага перагрэву; падгарэць. Сала згарэла на скаварадзе. Хлеб згарэў у печы.
  4. размоўнае слова Засохнуць ад сонечнай спёкі (пра расліны). Пасевы згарэлі. ▪ — Такі туман. Днём зноў будзе пячы. Бульба ў гародзе згарыць. Зямля як попел. ← Іван Пташнікаў.
  5. Моцна загарэць, атрымаць сонечныя апёкі. Плечы згарэлі.
  6. Згніць, сапрэць зляжаўшыся (пра сена, зерне і пад.). Сена згарэла ў стозе. Згарэла зерне ў кучы. ▪ — Бульба, яна грэецца. Ды асабліва, калі макраватую ссыпаюць. Вось і перагрэлася, згарэла ўся. ← Алесь Асіпенка.
  7. пераноснае значэнне Страціць фізічныя і духоўныя сілы, расходуючы іх без меры. Прыходзяць госці, а гаспадыню ўжо нішто не цікавіць, яна ўжо згарэла. ← Іван Шамякін. Душой і песняю я за жыццё згару! ← Паўлюк Трус. // Памерці (ад нягод, перанапружання або скарацечнай хваробы). Бацька, як лучына, У турме згарэў. ← Змітрок Бядуля. За Радзіму ты ў бітвах змагаўся, За яе ты ў рабоце згарэў. ← Пятро Прыходзька.
  8. пераноснае значэнне Зведаць якое-н. пачуццё; загінуць ад якога-н. моцнага пачуцця. — Кахала яна вельмі... Не паглядзела, што з сям'ёй, што хворы... Вось і згарэла ля яго. ← Уладзімір Мехаў.
  •••
  Згарэць ад сораму — моцна засаромецца.
  Каб ты (ён, яна і пад.) згарэў; хай ён (яна і пад.) згарыць — ужываецца як праклён, выражэнне крайняй незадаволенасці кім-, чым-н. — Цьфу, каб ты згарэў, гэтакі чалавек. ← Кузьма Чорны.