Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 здацца¹, здамся, здасіся, здасца; здадзімся, здасцеся, здадуцца; прошлы час здаўся, -лася, -лося; загадны лад здайся; закончанае трыванне
  1. Спыніўшы супраціўленне, прызнаць сябе пераможаным. Гарнізон здаўся. Армія здалася. Здацца ў палон. ▪ Шмат разоў дзень змяняўся ноччу, а крэпасць жыла і на прапанову здацца адказала шквалам агню. ← Іван Кудраўцаў. / Пра спыненне супраціўлення ў спартыўных гульнях. Шахматыст здаўся на трыццатым ходзе. // Адступіць перад цяжкасцямі, перашкодамі; паддацца, уступіць каму, чаму-н. Нарэшце Іван здаўся: махнуў на ўсё рукой і паехаў у горад, завербаваўшыся ў брыгаду па будаўніцтву чыгуначных мастоў. ← Алена Васілевіч. Лёнька папрасіў: — Чыжык, міленькі! Дай мне паднесці твой мяшок. У цябе рука баліць. Дай, га? — На, паднясі, — здаўся Чыжык. ← Рыгор Няхай.
  2. Даверыцца каму-, чаму-н., паспадзявацца на каго-, што-н. — Я ўжо цалкам здаюся на цябе, — пасмяяўся .. [Рыгор]. ← Цішка Гартны.
  3. размоўнае слова Аслабець фізічна; заняпасці. — Нешта я зусім здалася, — сказала [маці]. — Памажы хіба, сынок. ← Алесь Якімовіч.
  •••
  Здацца на літасць каго — здацца безагаворачна, без усякіх умоў.
 здацца², здамся, здасіся, здасца; здадзімся, здасцеся, здадуцца; прошлы час здаўся, -лася, -лося; закончанае трыванне
  1. Паўстаць у якім-н. выглядзе, выклікаць пэўнае ўражанне. І сам Іванчык здаўся Міканору не гэткім, як раней, быццам яшчэ падрос хлопчык. ← Аляксей Кулакоўскі. Стройная, рухавая, з кранутым ужо сонцам прыемным тварам, дзяўчына здалася Паходню знаёмай. ← Тарас Хадкевіч.
  2. безасабовая форма каму. Узнікнуць у думках, адчуваннях; уявіцца. Пастам здалося, быццам нехта спрабуе акружыць лагер. ← Віталі Вольскі. Міколку здалося, што ў яліну стукнуў пярун. ← Міхась Лынькоў.
  •••
  Неба з аўчынку здалося гл. неба.
 здацца³, будучы час і загадны лад не ужываецца; прошлы час здаўся, -лася, -лося; закончанае трыванне, каму.
  размоўнае слова Спатрэбіцца. — І нашто табе здаўся гэты хор? Поп маўчыць, не лезе з хорам, дык табе трэба свае тры грошы ўткнуць. ← Якуб Колас. — Макар, там з ног збіліся, шукаючы цябе. — Навошта я каму здаўся? ← Раман Сабаленка.