здзівачыцца

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
зваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў здзівачыцца
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	здзіва́чыцца
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я здзіва́чуся мы здзіва́чымся ты здзіва́чышся вы здзіва́чыцеся ён, яна, яно здзіва́чыцца яны здзіва́чацца
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. здзіва́чылася м. здзіва́чыўся н. здзіва́чылася мн. здзіва́чыліся
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты здзіва́чся вы здзіва́чцеся
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	здзіва́чыўшыся

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Вырас пад неба, а дурань як трэба.
Рост чалавечы, а розум авечы.

пока (прыслоўе) — мы пакуль што не будзем вас штрафаваць

пока (злучнік) — ківайце галавою, пакуль моўная паліцыя ў добрым гуморы

пока! (да сустрэчы, пры расставанні) — бывай! бывайце!

zdzivačycca — беларуская лацінка

Слова здзівачыцца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: