STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова гастралёр
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
гастралё́р мн. гастралё́ры |
| Родны каго? чаго? |
гастралё́ра мн. гастралё́раў |
| Давальны каму? чаму? |
гастралё́ру мн. гастралё́рам |
| Вінавальны каго? што? |
гастралё́ра мн. гастралё́раў |
| Творны кім? чым? |
гастралё́рам мн. гастралё́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
гастралё́ру мн. гастралё́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто дбае, той і мае.
Хто не дбае, той трасцу мае.
Якуб Колас, «Новая зямля»:
Гарэлка, радасць-весялуха,
Прыемна булькае для вуха
І гэтак вочы прыцягае,
Ну, як каханка маладая!
hastralior — беларуская лацінка
Слова гастралёр (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік гастралёр — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове гастралёрка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› гастраінтэстына́льны (19)
(5) калё́р ‹
› гастралагічны (13)
(9) кантралё́р ‹
› гастралгі́я (10)
(15) касі́р-кантралё́р ‹
› гастралё́рка (11)
(7) баталё́р ‹
› гастралё́рскі (12)
(8) трамблё́р ‹
› гастралё́рства (13)
(6) дублё́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).