зліслівіць

гэта

— павесці сябе лісліва

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў зліслівіць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	зліслі́віць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я зліслі́ўлю мы зліслі́вім ты зліслі́віш вы зліслі́віце ён, яна, яно зліслі́віць яны зліслі́вяць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. зліслі́віла м. зліслі́віў н. зліслі́віла мн. зліслі́вілі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты зліслі́ў вы зліслі́ўце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	зліслі́віўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.

28 гадоў.
Дзіцячыя спадзяванні: уласны дом, машына, кватэра, муж, двое дзяцей, бацькі на маім забеспячэнні.
Рэчаіснасць: купіла прыкалдэсны ражок для абутку.

zlislivić — беларуская лацінка

Слова зліслівіць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: