злюцець

гэта

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў злюцець
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	злюце́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я злюце́ю мы злюце́ем ты злюце́еш вы злюце́еце ён, яна, яно злюце́е яны злюце́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. злюце́ла м. злюце́ў н. злюце́ла мн. злюце́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты злюце́й вы злюце́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	злюце́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Гуляй, дзяціна: твая гадзіна!

учитель — настаўнік, самоучитель — самавучыцель
невидимый — нябачны, невидимка — невідзімка
бумага — папера, бумажник — бумажнік
скромная — сціплая, скромница — скромніца
телевидение — тэлебачанне, телевизор — тэлевізар
сочинять — пісаць, сочинение — сачыненне
пёс — сабака, Большой Пёс — Вялікі Пёс

zliucieć — беларуская лацінка

Слова злюцець (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: