змаракаваць

гэта

— пакрыўдзіцца на каго-небудзь

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў змаракаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	змаракава́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я змараку́ю мы змараку́ем ты змараку́еш вы змараку́еце ён, яна, яно змараку́е яны змараку́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. змаракава́ла м. змаракава́ў н. змаракава́ла мн. змаракава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты змараку́й вы змараку́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	змаракава́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

— Мілая, толькі ўяві: заснём у абдымках адно аднаго, а рана-раненька ты ўстанеш і прыгатуеш сняданак. Праўда здорава?
— Ведаеш… ідзі ты дадому…

zmarakavać — беларуская лацінка

Слова змаракаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: