змежыць

гэта

— злучыць, спалучыць каго-небудзь, што-небудзь

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў змежыць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	зме́жыць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я зме́жу мы зме́жым ты зме́жыш вы зме́жыце ён, яна, яно зме́жыць яны зме́жаць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. зме́жыла м. зме́жыў н. зме́жыла мн. зме́жылі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты зме́ж вы зме́жце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	зме́жыўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

каб на яго (яе, іх, цябе, вас) немач
няхай яго (яе, іх, цябе, вас) немач

праклён са значэннем «чорт яго (яе, іх, цябе, вас) бяры»

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

zmiežyć — беларуская лацінка

Слова змежыць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: