змольваць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў змольваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	змо́льваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я змо́льваю мы змо́льваем ты змо́льваеш вы змо́льваеце ён, яна, яно змо́львае яны змо́льваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. змо́львала м. змо́льваў н. змо́львала мн. змо́львалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты змо́львай вы змо́львайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	змо́льваючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

— Твая колішняя выклала фотку два дні назад, бачыў?
— Ой, ды мне пляваць.
— У яе там трыста падабаек.
— Трыста сем.

zmoĺvać — беларуская лацінка

Слова змольваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: