змусаваць

гэта

— прымусіць каго-небудзь

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў змусаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	змусава́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я змусу́ю мы змусу́ем ты змусу́еш вы змусу́еце ён, яна, яно змусу́е яны змусу́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. змусава́ла м. змусава́ў н. змусава́ла мн. змусава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты змусу́й вы змусу́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	змусава́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

Памірае стары кароль. І вырашыў ён падзяліць сваё багацце на трох сыноў.
— Ачуменна! — сказаў чацвёрты.

zmusavać — беларуская лацінка

Слова змусаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: