змэнчыць

гэта

— стаміць каго-небудзь

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў змэнчыць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	змэ́нчыць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я змэ́нчу мы змэ́нчым ты змэ́нчыш вы змэ́нчыце ён, яна, яно змэ́нчыць яны змэ́нчаць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. змэ́нчыла м. змэ́нчыў н. змэ́нчыла мн. змэ́нчылі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты змэ́нчы вы змэ́нчыце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	змэ́нчыўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Прыйшла вясна — ужо часу няма, прыйшло лета — бярыся то за тое, то за гэта, надышла восень — яшчэ работ восем.

ні спачынку, ні адпачынку

А дранікі смажаць ці пякуць?

Маці ля печы старанна Дранікі з бульбы пячэ. (Смагаровіч)
Назаўтра раніцай, яшчэ Сцепаніда не ўправілася напячы драчонікаў, як у дзедаву хату зайшоў старшыня калгаса. (Рылько)

zmenčyć — беларуская лацінка

Слова змэнчыць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: