Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

значыцца¹, -чуся, -чышся, -чыцца; незакончанае трыванне
  1. Быць запісаным дзе-н., занесеным у які-н. спіс. У запісцы значылася такая вуліца, якой хлопец ніколі і не чуў. ← Аляксей Кулакоўскі. У спіску лепшых работнікаў падполля на адным з першых месц значыцца сям'я.. Яркіна. ← Янка Брыль. // Лічыцца, называцца. Палеская, або Мазырская група Чырвонай Арміі, як значылася яна афіцы[й]на, абрала ўчастак контрудару на лініі Крыўцы — Высокае. ← Якуб Колас.
  2. Быць бачным; вылучацца, віднецца. У цемры постаць .. [Ганны] ледзь значыцца, а твару і зусім не відаць. ← Іван Мележ. Дарогу замяло. Ледзь значыўся свежы след. ← Мікола Гроднеў.
значыцца², пабочнае слова
  размоўнае слова Такім чынам, выходзіць. — Значыцца, вы толькі ўступілі ў Чырвоную Армію? ← Міхась Машара. Носік дэманстратыўна пакінуў сход. За жывое ўзяло, значыцца. ← Якуб Ермаловіч.

❌

значыцца

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
зваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў значыцца
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	зна́чыцца
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я зна́чуся мы зна́чымся ты зна́чышся вы зна́чыцеся ён, яна, яно зна́чыцца яны зна́чацца
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. зна́чылася м. зна́чыўся н. зна́чылася мн. зна́чыліся
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты зна́чся вы зна́чцеся
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	зна́чачыся

Слова значыцца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік дзеяслова (2007)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

значыцца

Навігатар

Мемчыкі