зневяраць

гэта

— пазбаўляць веры ў каго-небудзь, што-небудзь, расчароўваць каго-небудзь

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў зневяраць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	зневяра́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я зневяра́ю мы зневяра́ем ты зневяра́еш вы зневяра́еце ён, яна, яно зневяра́е яны зневяра́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. зневяра́ла м. зневяра́ў н. зневяра́ла мн. зневяра́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты зневяра́й вы зневяра́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	зневяра́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто дбае, той і мае.
Хто не дбае, той трасцу мае.

Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.

znieviarać — беларуская лацінка

Слова зневяраць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: