гаўсзістар

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова гаўсзістар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	гаўсзістар мн. гаўсзістары
Родны каго? чаго?	гаўсзістара мн. гаўсзістараў
Давальны каму? чаму?	гаўсзістару мн. гаўсзістарам
Вінавальны каго? што?	гаўсзістар мн. гаўсзістары
Творны кім? чым?	гаўсзістарам мн. гаўсзістарамі
Месны у кім? у чым?	гаўсзістары мн. гаўсзістарах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Лявося захаплялася ёгай, медытацыяй, аўтатрэнінгам… Але потым паспрабавала каньяк і зразумела, што ён зусім не горшы.

нічуць, ніколечкі, ані

haŭszistar — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА