знядбайліваць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў знядбайліваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	знядба́йліваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я знядба́йліваю мы знядба́йліваем ты знядба́йліваеш вы знядба́йліваеце ён, яна, яно знядба́йлівае яны знядба́йліваюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. знядба́йлівала м. знядба́йліваў н. знядба́йлівала мн. знядба́йлівалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты знядба́йлівай вы знядба́йлівайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	знядба́йліваючы

Зараз бы вярнуць усе грошы, якія я прапіў, і зноў іх прапіць.

* Перад тым як ужыць алкаголь, з'ешце страву з печані. Так алкаголь не зразумее, якую печань яму атакоўваць.

Слова знядбайліваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік дзеяслова (2007)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).