зузумкаць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў зузумкаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	зузу́мкаць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я зузу́мкаю мы зузу́мкаем ты зузу́мкаеш вы зузу́мкаеце ён, яна, яно зузу́мкае яны зузу́мкаюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. зузу́мкала м. зузу́мкаў н. зузу́мкала мн. зузу́мкалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты зузу́мкай вы зузу́мкайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	зузу́мкаючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Конь на чатырох нагах — і то спатыкаецца.

Прыказка.

У судзе.
— Гэты чалавек забраў у вас грошы? Пацяўпешка, адказвайце.
— Я не пацяўпешка, я пацярпелы.
— Вы аддалі грошы за грын-карту бамжу — вы пацяўпешка.

zuzumkać — беларуская лацінка

Слова зузумкаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: