зурочыць

гэта

— сурочыць каго-небудзь, што-небудзь і без прамога дапаўнення

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў зурочыць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	зуро́чыць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я зуро́чу мы зуро́чым ты зуро́чыш вы зуро́чыце ён, яна, яно зуро́чыць яны зуро́чаць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. зуро́чыла м. зуро́чыў н. зуро́чыла мн. зуро́чылі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты зуро́ч вы зуро́чце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	зуро́чыўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

На Мальдывах мусульманскія законы забараняюць прадаваць алкаголь. Але вечарам прыплывае «алкалодка» і можна задорага купіць алкашку.

A L K A L O D K A

zuročyć — беларуская лацінка

Слова зурочыць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: