імплікаваць

гэта

— пацягнуць (цягнуць) за сабой што-небудзь, мець вынікам што-небудзь

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў імплікаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	імплікава́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я імпліку́ю мы імпліку́ем ты імпліку́еш вы імпліку́еце ён, яна, яно імпліку́е яны імпліку́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. імплікава́ла м. імплікава́ў н. імплікава́ла мн. імплікава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты імпліку́й вы імпліку́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	імплікава́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

дадай у свой лексікон і працоўны чат:
даўбешка — пра тупога, някемлівага чалавека
доўбня / даўбня — пра няцямкага, дурнога чалавека
тупы як абух — някемлівы, неразумны

вандроўка па сінонімах

— Дарагая, што ты будзеш гатаваць на Новы год?
— Верш.

implikavać — беларуская лацінка

Слова імплікаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: