ірлаваць

гэта

— крычаць па-арлінаму

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў ірлаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	ірлава́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я ірлу́ю мы ірлу́ем ты ірлу́еш вы ірлу́еце ён, яна, яно ірлу́е яны ірлу́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. ірлава́ла м. ірлава́ў н. ірлава́ла мн. ірлава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты ірлу́й вы ірлу́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	ірлу́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто па гарэлку часта ходзіць, той сам сабе шкодзіць.
Хто п'е, той доўга не жыве.
Вада жывіць, а гарэлка губіць.

Бачыла парачку, яны былі на прабежцы, трымаліся за рукі — і гэта дало мне надзею, што аднойчы я сустрэну каго-небудзь, з кім мы зможам разам такія парачкі ненавідзець.

irlavać — беларуская лацінка

Слова ірлаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: