Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 калаціць, калачу, калоціш, калоціць; незакончанае трыванне, каго-што.
  1. Выклікаць дрыжанне чаго-н.; хістаць, трэсці. Вецер з поўначы дзьме зухавата І калоціць дубы навакол. ← Анатоль Астрэйка. Мікола ішоў па вуліцах шпаркімі крокамі, ён не прыслухоўваўся да тых выбухаў, якія ўжо калацілі горад. ← Алесь Якімовіч. / у безасабовая форма ужыв. Лінейку моцна трэсла і калаціла па разбітыя бруку, і Іліко трымаўся за жалезную парэнчу з усяе моцы. ← Эдуард Самуйлёнак. // Трасучы дрэва, выклікаць ападанне пладоў. Калоціць яблыкі.
  2. Выклікаць дрыжыкі, азноб (пра холад, ліхаманку, страх і пад.). Салдаты бялелі ад страху, у спякотны летні дзень многіх пачала калоціць ліхаманка. ← Іван Шамякін. Барыс адступае, і ўраз холад і гарачыня пачынае калоціць яго цела. ← Барыс Мікуліч. / у безасабовая форма ужыв. [Надзю] калаціла і ад холаду, і ад жудасці, і ад нецярплівасці. ← Генадзь Бураўкін. // пераноснае значэнне Пазбаўляць ранейшага спакою, выклікаць змены. Рэвалюцыйныя буры калоцяць вёску, усё — і маёмасць, і жыццё — ставіць селянін на карту, абы здабыць волю. ← Алесь Кучар.
  3. размоўнае слова Рабіць вобыск, допыты, выклікаючы страх, трывогу. Расказала [бабка] і пра стажок і пра дзедаву бяду, пра ўварванне ў хату сярод ночы палякаў. Як іх тады калацілі, як трэслі! ← Якуб Колас.
  4. размоўнае слова Узмахваючы, трасучы чым-н., ачышчаць ад чаго-н. Калоціць палавікі. // Атрасаць салому на кулі. На хляве пачала аплываць страха — трэба калоціць кулі, папраўляць. ← Янка Скрыган.
  5. размоўнае слова Гатаваць якую-н. страву, размешваючы калатоўкай. Калоціць зацірку.
  6. і без дапаўнення размоўнае слова Часта і моцна стукаць, удараць. [Дзверы] ні з месца, як моцна ні калацілі па іх дзесяткі чалавечых рук. ← Міхась Лынькоў. // Наносіць удары, біць. Надзя з прытворнай злосцю накінулася на .. [Юру], пачала калоціць кулачкамі па спіне. ← Генадзь Бураўкін.
  •••
  Калаціць кішэні — тое, што і трэсці кішэні (гл. трэсці).