каўхаць

гэта

— мяўкаць, каркаць, назойліва прасіць, канькаць

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў каўхаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	каўха́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я каўха́ю мы каўха́ем ты каўха́еш вы каўха́еце ён, яна, яно каўха́е яны каўха́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. каўха́ла м. каўха́ў н. каўха́ла мн. каўха́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты каўха́й вы каўха́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	каўха́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Я не я і хата не мая.
А мне да таго ні спераду, ні ззаду.
Гэта мне ані баліць, ані свярбіць.

1. Даць штучнаму інтэлекту ўсе творы Караткевіча.
2. Папрасіць ШІ напісаць працяг «Каласы пад сярпом тваім».
3. Прадаваць як неапублікаваны раней раман.
4. Profit (Прафіт).

kaŭchać — беларуская лацінка

Слова каўхаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: