кепкаваць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў кепкаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	кепкава́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я кепку́ю мы кепку́ем ты кепку́еш вы кепку́еце ён, яна, яно кепку́е яны кепку́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. кепкава́ла м. кепкава́ў н. кепкава́ла мн. кепкава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты кепку́й вы кепку́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	кепку́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто па гарэлку часта ходзіць, той сам сабе шкодзіць.
Хто п'е, той доўга не жыве.
Вада жывіць, а гарэлка губіць.

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

kiepkavać — беларуская лацінка

Слова кепкаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: