кірнуць

гэта

— падрамаць, паспаць удзень

дзеяслоў
закончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў кірнуць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	кірну́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я кірну́ мы кірнё́м ты кірне́ш вы кірняце́ ён, яна, яно кірне́ яны кірну́ць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. кірну́ла м. кірну́ў н. кірну́ла мн. кірну́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты кірні́ вы кірні́це
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	кірну́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!

Якуб Колас, «Новая зямля»

Чытаючы «Дзікае паляванне караля Стаха»:

Што бачыць прадпрымальнік: гарэлка «Тройчы дзевяць» на 27 травах. Назва агонь!
Што бачыць гурман: ласіныя губы ў падсалоджаным воцаце, халодныя пірагі з гусінай пячонкай.
Што бачу я: не можа толькі цнатлівая дзеўка, ды і тая хутка згаджаецца.

kirnuć — беларуская лацінка

Слова кірнуць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: