кланавацца

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
зваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў кланавацца
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	кланава́цца
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я клану́юся мы клану́емся ты клану́ешся вы клану́ецеся ён, яна, яно клану́ецца яны клану́юцца
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. кланава́лася м. кланава́ўся н. кланава́лася мн. кланава́ліся
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты клану́йся вы клану́йцеся
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	клану́ючыся

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай

У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.

klanavacca — беларуская лацінка

Слова кланавацца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: