кмеціць

гэта

— разумець, цяміць што-небудзь і без прамога дапаўнення

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў кмеціць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	кме́ціць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я кме́чу мы кме́цім ты кме́ціш вы кме́ціце ён, яна, яно кме́ціць яны кме́цяць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. кме́ціла м. кме́ціў н. кме́ціла мн. кме́цілі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты кме́ць вы кме́цьце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	кме́цячы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто чужога не шануе, свайго мець не будзе.

Шукаў хату вайсковец. Прыйшоў першы раз глядзець, абышоў усе пакоі, вярнуўся ў прыхожую, паказвае на ўваходныя дзверы і пытаецца:
— А там што за пакой?

kmiecić — беларуская лацінка

Слова кмеціць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: