княгаць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў княгаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	кня́гаць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я кня́гаю мы кня́гаем ты кня́гаеш вы кня́гаеце ён, яна, яно кня́гае яны кня́гаюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. кня́гала м. кня́гаў н. кня́гала мн. кня́галі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты кня́гай вы кня́гайце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	кня́гаючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто пытае, той многа знае.

— Ты ўпэўнены, што перапісваешся толькі са мной?
— Упэўнены. Чаму ты запытваеш?
— Таму што і Вальжына, і Гануля — гэта я.
— Вось бачыш, толькі з табой.

kniahać — беларуская лацінка

Слова княгаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: