Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 корчыць,
  гл. курчыць.

 курчыць і корчыць, -чу, -чыш, -чыць; незакончанае трыванне, каго-што.
  1. звычайна безасабовая форма Балюча зводзіць мышцы цела. Яго ўсяго курчыць. ▪ Будзе хвароба іх цела корчыць. ← Аркадзь Куляшоў. // пераноснае значэнне размоўнае слова Выклікаць вельмі непрыемныя пачуцці. Калі .. [Сцяпан] чуў у хаце слова «млын» — яго адразу пачынала курчыць. ← Мікола Ракітны.
  2. Згінаць, падгінаць. Ногі мае босыя, і я ад роснай золкасці, ідучы, курчу на нагах пальцы. ← Сымон Баранавых.
  3. (корчыць); каго. размоўнае слова Прыкідвацца кім-н., строіць з сябе каго-н. Уладусь корчыў з сябе шляхціца. ← Аркадзь Чарнышэвіч. [Арэхаў] быў мацнейшы, больш загартаваны і ўвесь час стараўся корчыць з сябе інтэлігента. ← Рыгор Няхай.
  •••
  Лодара корчыць — гуляць, бяздзейнічаць.