крывадушыць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў крывадушыць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	крываду́шыць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я крываду́шу мы крываду́шым ты крываду́шыш вы крываду́шыце ён, яна, яно крываду́шыць яны крываду́шаць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. крываду́шыла м. крываду́шыў н. крываду́шыла мн. крываду́шылі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты крываду́ш вы крываду́шце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	крываду́шачы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

у каго адвага, у таго й перавага

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

kryvadušyć — беларуская лацінка

Слова крывадушыць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: