кульбачыць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў кульбачыць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	кульба́чыць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я кульба́чу мы кульба́чым ты кульба́чыш вы кульба́чыце ён, яна, яно кульба́чыць яны кульба́чаць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. кульба́чыла м. кульба́чыў н. кульба́чыла мн. кульба́чылі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты кульба́ч вы кульба́чце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	кульба́чачы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Калі любіш — ажаніся, а не любіш — адкасніся.

адкаснуцца — адстаць, адчапіцца, адвязацца
адкасніся ад маёй галавы — перастань дакучаць, адчапіся

канечне / канешне — гэта абавязкова
а «конечно, разумеется» — гэта вядома (ж), а як жа (анягож), безумоўна, бясспрэчна (відавочна), несумненна (несумнеўна), натуральна, (само сабой) зразумела, а ўжо ж

ну а то ж!

kuĺbačyć — беларуская лацінка

Слова кульбачыць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: