Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 кульгаць, -аю, -аеш, -ае; незакончанае трыванне
  1. Хадзіць, ісці, нясмела прыступаючы на карацейшую ці балючую нагу. Андрэйка кульгаў і адставаў, а Коля тое і рабіў, што праз кожную хвіліну спыняўся, каб пачакаць таварыша. ← Іван Сіняўскі.
  2. Быць кульгавым, мець карацейшую ці балючую нагу. [Шолам] з прыроды быў глухаваты.. і кульгаў на правую нагу. ← Уладзімір Корбан. // пераноснае значэнне размоўнае слова Мець значныя недахопы, быць непаўнацэнным у якіх-н. адносінах. — Зразумейце вы, што ваша тэорыя кульгае... Выпраўце яе, — спачувальна ўхмыльнулася Зося. ← Хвядос Шынклер. Непакоіла дысцыпліна. Яна, як кажуць, пачала кульгаць. Многія з выхаванцаў, што наступілі ў дзетдом у апошні час, былі хлопцы цёртыя. ← Уладзіслаў Нядзведскі.
  3. размоўнае слова Дрэнна ведаць які-н. вучэбны прадмет, не паспяваць па якім-н. прадмеце. Кульгаць па матэматыцы. // Быць недастаткова засвоеным (пра які-н. вучэбны прадмет). У яго фізіка кульгае.
  •••
  Кульгаць на абедзве нагі — а) будучы недастаткова дасведчаным у якой-н. справе, рабіць значныя промахі; б) праходзіць дрэнна, з перабоямі, зрывамі (пра справу, работу і інш.). Дысцыпліна кульгае на абедзве нагі.