Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 лавіць, лаўлю, ловіш, ловіць; незакончанае трыванне, каго-што.
  1. Хапаць каго-, што-н. на ляту. Лавіць мяч. ▪ Рукою маткі На ўслон шпурляліся аладкі, А дзеці іх даўно сачылі і на ляту блінцы лавілі. ← Якуб Колас. // Імкнуцца дагнаць, схапіць таго (тое), што аддаляецца, ухіляецца. Увішна Нінку ловіць Петрык. ← Марк Смагаровіч. // Намацваючы, адшукваючы, браць, затрымліваў. Лёгшы ў пасцель, [Міхаська] мяккімі пальчыкамі ловіць матчыну руку. ← Янка Скрыган. А падыдзе Нямко, дык [конь] ловіць губамі яго руку, трэцца мордаю аб вопратку, ла[шчы]цца як шчанё. ← Аляксей Кулакоўскі.
  2. Здабываць (рыбу, звяроў, птушак) з дапамогай спецыяльных прыстасаванняў. Лавіць невадам рыбу. Лавіць сеткай птушак. ▪ Спачатку Міколка з бацькам з таптухай цялёпкаліся, а потым узяліся рукамі плотак лавіць паміж карчоў. ← Міхась Лынькоў. // Мець сталым заняткам промысел, здабычу каго-н. Ён — паляўнічы, ён — рыбак, Страляе, ловіць, пяе песні. ← Якуб Колас. [Бацька:] — Вось цяпер я магу спакойна і паміраць, бо бачу, што вы розуму набраліся: ловіце, страляеце і гаспадарку даглядаеце. ← Алесь Якімовіч.
  3. размоўнае слова Высочваць, вышукваць, каб затрымаць, арыштаваць, абясшкодзіць. Лавіць кантрабандыстаў. ▪ Седас уеўся людзям у косці так, што .. перад самым адыходам польскага войска яго лавілі, падпільноўвалі, каб не выпусціць жывога з рук. ← Кузьма Чорны. // Старацца заспець, захапіць каго-н. у пэўным месцы, за пэўным заняткам. Каля самай вёскі Вару сустрэў Даніла. Ён часта лавіў яе на вячэрніх сцежках. ← Ігнат Дуброўскі.
  4. Не прапускаць магчымасці для ажыццяўлення чаго-н., выбіраць зручны момант. Мы лавілі кожную хвіліну перадышкі, каб прылегчы ці .. па чарзе падрамаць. ← Іван Шамякін. Нявідны стаяў і цярпліва лавіў зручны момант, каб выйсці з свае засады. ← Якуб Колас.
  5. пераноснае значэнне Успрымаць слыхам, зрокам, розумам. Лавіць погляд таварыша. ▪ Лемяшэвіч з непакоем назіраў, з якой зачараванасцю лавіў Алёша кожнае слова сакратара. ← Іван Шамякін. Ніна прагна, з вострай увагай прыглядалася да ўсяго, лавіла гукі жыцця. ← Іван Мележ. // Убіраць у сябе, паглынаць, затрымліваў. Праходжу моўчкі я начную плошчу, і ловяць сутарэнні гулкі крок. ← Пімен Панчанка. Непадалёку ўжо стаяць аграмадныя люстры, ловяць сонца, даюць энергію для мініяцюрных буравых машын і адбойных малаткоў. ← Мікола Гамолка.
  6. пераноснае значэнне размоўнае слова Настройваць радыёпрыёмнік на пэўныя хвалі, прымаць радыёсігналы. Сёння свята. Па радыё Я лаўлю Маскву. ← Аркадзь Куляшоў.
  7. пераноснае значэнне размоўнае слова Выкрываць, абвінавачваць каго-н. у чым-н. Лавіць на хлусні.
  •••
  Варон лавіць — тое, што і варон страляць (гл. страляць).
  Лавіць бягучага воўка след — пра марныя пошукі каго-н.
  Лавіць вецер у полі — тое, што і шукаць ветру ў полі (гл. шукаць).
  Лавіць вухам — прыслухоўвацца.
  Лавіць на ляту — лёгка успрымаць пачутае.
  Лавіць на слове (словах) каго — а) карыстаючыся сказаным, прымусіць каго-н. зрабіць або паабяцаць зрабіць што-н. з таго, аб чым было сказана; б) скарыстаўшы агаворку, супярэчнасць у словах субяседніка, прыпісваць яму тое, чаго ён не думаў гаварыць. — Гэта што — пагроза, таварыш Наготка? — ловіць на слове Кацялёў. ← Іван Шамякін.
  Лавіць сябе на чым — нечакана заўважаць у сабе якую-н. новую схільнасць, асаблівасць і пад. Я часта лаўлю сябе на тым, што пішу не так, як гавару. ← Янка Скрыган.
  У каламутнай вадзе рыбу лавіць — мець выгаду з чаго-н., карыстаючыся няяснасцю абставін, чыімі-н. цяжкасцямі, няўдачамі і пад.