лацыраваць

гэта

— вызначыць (вызначаць) месцазнаходжанне чаго-небудзь з дапамогай спецыяльных прылад

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў лацыраваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	лацы́раваць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я лацы́рую мы лацы́руем ты лацы́руеш вы лацы́руеце ён, яна, яно лацы́руе яны лацы́руюць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. лацы́равала м. лацы́раваў н. лацы́равала мн. лацы́равалі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты лацы́руй вы лацы́руйце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	лацы́руючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

пе́сціць во́чы — пра што-н. прыгожае, прыемнае на выгляд

песціць надзею, песціць мару, песціць думкі — жадаць здзяйснення чаго-н. прыемнага; пялегаваць (пераноснае значэнне)

— Ты абяцаў ажаніцца са мной гэтым летам...
— Давай будзем шчырымі: хіба гэта лета?!

lacyravać — беларуская лацінка

Слова лацыраваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: