лібіць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў лібіць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	лі́біць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я лі́блю мы лі́бім ты лі́біш вы лі́біце ён, яна, яно лі́біць яны лі́бяць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. лі́біла м. лі́біў н. лі́біла мн. лі́білі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты лі́б вы лі́бце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	лі́бячы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

вы́зарыць — стаць ясным, зорным (пра неба)
— Бачыце, як неба вызарыла. У такую ноч і пешкі прайсціся хораша... (Тарас Хадкевіч)
Запішыце сабе ў нататнічак як заклік:
У такую ноч і пешкі прайсціся хораша.

Штодзень (або штоноч) трэба праходзіць 4 км.

Панядзелак, аўторак і пятніца лічыліся нешчаслівымі днямі для сватання. У гэтыя дні ў сваты не ездзілі.

libić — беларуская лацінка

Слова лібіць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: