Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 ліць, лью, льеш, лье; льём, льяце і лію, ліеш, ліе; ліём, ліяце; прошлы час ліў, ліла, ліло; загадны лад лі; незакончанае трыванне
  1. што. Даваць магчымасць выцякаць якой-н. вадкасці; выліваць. [Кабета] скінула хустку, падышла к вядру і стала ліць на рукі ваду. ← Кузьма Чорны. Варожаць сёстры. Над лучынай льюць воск у поўнае вядро. ← Антон Бялевіч.
  2. (1 і 2 асоба дзеяслова не ужыв.). Вельмі моцна ці безупынна цячы, ісці. З раны ліла кроў. ▪ Было цёмна, асенні дробны дождж ліў на зямлю, з ракі рваў халодны вецер. ← Барыс Мікуліч.
  3. пераноснае значэнне; што. Распаўсюджваць (святло, гук, пах і пад.). Узышоў месяц і ліў над зямлёй сваё сумнае серабрыстае святло. ← Віталі Вольскі. Шчодра ліло цяпло яскравае красавіцкае сонца. ← Іван Шамякін.
  4. што. Рабіць што-н. з расплаўленага рэчыва; вымаўляць. Ліць гарматы. Ліць свечкі.
  •••
  Ліць ваду на млын каго, чый — ускосным чынам дапамагаць сваімі выказваннямі, справамі процілегламу боку.
  Ліць кракадзілавы слёзы — двудушна, няшчыра скардзіцца або спачуваць каму-н.
  Ліць пот — многа, цяжка працаваць. І не будуць болей людзі Пот і слёзы ліць ракой. ← Сяргей Грахоўскі.
  Ліць (праліваць) кроў — а) за каго-што; гінуць, абараняючы каго-, што-н., змагаючыся за каго-, што-н.; б) каго, чыю; забіваць каго-н.
  Ліць слёзы — плакаць; моцна плакаць.
  Лье як з вядра — аб праліўным дажджы.