лузануць

гэта

— секануць, сцебануць каго-небудзь; пайсці (пра дождж)

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў лузануць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	лузану́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я лузану́ мы лузанё́м ты лузане́ш вы лузаняце́ ён, яна, яно лузане́ яны лузану́ць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. лузану́ла м. лузану́ў н. лузану́ла мн. лузану́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты лузані́ вы лузані́це
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	лузану́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед

відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора

не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць