Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 муціць, мучу, муціш, муціць; незакончанае трыванне, каго-што.
  1. Рабіць мутным (у 1 знач.), каламуціць. Мільгалі лускою шчупакі. Здавалася часам, што гэта яны муцілі халодную паводкавую ваду. ← Піліп Пестрак.
  2. (1 і 2 асоба дзеяслова не ўжыв.); пераноснае значэнне Не даваць спакою, непакоіць, трывожыць. Увечары зноў за сцяною гучала песня, зноў муціў мяне непазбыўны сум. ← Ігнат Дуброўскі. І душу муціць неспакой, А кожны грук і др[ы]гаценне У сэрцы болем аддаюць. ← Якуб Колас.
  3. пераважна безасабовая форма Цягнуць на рвоту, быць у стане млосці. Яго муціла ад курэння. ▪ Назаўтра мяне так муціў голад, што я не ведаў, дзе мне дзецца. ← Барыс Сачанка.
  •••
  Муціць ваду — тое, што і каламуціць ваду (гл. каламуціць).