набузаваць

гэта

— набіць каго-небудзь; запэцкаць, памяць, папсаваць што-небудзь

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў набузаваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	набузава́ць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я набузу́ю мы набузу́ем ты набузу́еш вы набузу́еце ён, яна, яно набузу́е яны набузу́юць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. набузава́ла м. набузава́ў н. набузава́ла мн. набузава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты набузу́й вы набузу́йце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	набузава́ўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Дзе двое сварацца, там трэці карыстае.

It takes two years to learn to speak and sixty to learn to keep quiet.
Чалавеку трэба два гады, каб навучыцца гаварыць, і шэсцьдзясят, каб навучыцца маўчаць.

кажуць, што сказаў Эрнэст Хэмінгуэй, але ў наш час усё трэба пераправяраць

nabuzavać — беларуская лацінка

Слова набузаваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: