наварганіць

гэта

— нарабіць абы-як што-небудзь, чаго-небудзь

дзеяслоў
закончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў наварганіць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	наварга́ніць
Будучы час 1-я асоба: я што зраблю? мы што зробім? 2-я асоба: ты што зробіш? вы што зробіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што зробіць? яны што зробяць?	я наварга́ню мы наварга́нім ты наварга́ніш вы наварга́ніце ён, яна, яно наварга́ніць яны наварга́няць
Прошлы час што зрабіла? што зрабіў? што зрабілі?	ж. наварга́ніла м. наварга́ніў н. наварга́ніла мн. наварга́нілі
Загадны лад 2-я асоба: ты што зрабі? вы што зрабіце?	ты наварга́нь вы наварга́ньце
Дзеепрыслоўе прошлы час: што зрабіўшы?	наварга́ніўшы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)

«Аньця як філюта, скура на ёй гаворыць».

Цікава, чаму Yves Saint Laurent не змяніў напісанне на Iv Sen Loran, каб усім было зручней? А то на рэгістрацыях напэўна кожны раз няправільна чыталі, вось жа сорам.

navarhanić — беларуская лацінка

Слова наварганіць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: